Γλυφάδα

[Παραθέτουμε την εισήγηση που έγινε από τον κ. Τάσο Ταστάνη, μέλος της δημοτικής κίνησης «Γλυφάδα – Ανθρώπινη Πόλη με ενεργούς πολίτες» στη «Συνάντηση για τον Υμηττό» της 2ης Δεκεμβρίου 2007.]

Βρισκόμαστε κι εμείς σήμερα εδώ σ’ αυτή την συνάντηση, για να καταθέσουμε τον προβληματισμό μας αφ’ ενός μεν, αφ’ ετέρου δε να εκφράσουμε κι εμείς την αγωνία μας για την καταστροφή και τη βαναυσότητα που δέχεται χρόνια τώρα ο ορεινός όγκος του Υμηττού.
Το περιβάλλον, ο φυσικός πλούτος της χώρας μας γίνονται βορά στο βωμό του κέρδους και της αγοράς. Η Πολιτεία, οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους έως και σήμερα, ενισχύουν τα μεγάλα και οικονομικά συμφέροντα, που σαν κοράκια φιλοδοξούν να εξαφανίσουν, να τσιμεντοποιήσουν, να αξιοποιήσουν επιχειρηματικά κάθε τετραγωνικό μέτρο γης, κάθε σπιθαμή ελεύθερου δημόσιου κοινόχρηστου φυσικού χώρου, παραλίες, ρέματα, θαλάσσια μέτωπα, ορεινοί όγκοι, βουνά, λίμνες, ποτάμια, υδροβιότοπους.
Μεγάλα επενδυτικά, εργολαβικά κεφάλαια και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας μας, εταιρείες, κατασκευαστές, ξενοδόχοι, συνεταιρισμοί, η Εκκλησία, μικροί και μεγάλοι καταπατητές, ΔΕΚΟ, διευκολύνονται και ενισχύονται στα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια πάνω στο φυσικό περιβάλλον. Ειδικά τα τελευταία χρόνια και επί Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, αλλά και τώρα επί Κυβέρνησης της Ν.Δ., το φυσικό περιβάλλον δέχτηκε και δέχεται μία από τις μεγαλύτερες λεηλασίες εμπορευματοποίησης και τσιμεντοποίησης. ΕΤΑ, Ολυμπιακά Ακίνητα, άρθρο 24, συνθέτουν το παζλ της καταστροφής του περιβάλλοντος.
Στο Δήμο της Γλυφάδας, ο ορεινός όγκος του Υμηττού, που βρίσκεται στα διοικητικά όρια της πόλης μας, αντιμετωπίζει ουσιαστικά τα ίδια προβλήματα που υπάρχουν σε όλη την έκταση του βουνού: βαναυσότητα και κακοποίηση, διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του βουνού από ιδιώτες, μεγάλα ονόματα της πολιτικής και κοινωνικής και οικονομικής ζωής της χώρας μας, ο Ερυθρός Σταυρός, διεκδικούν χρόνια τώρα 11.000 στρέμματα γης του βουνού ως περιουσία τους, ως τσιφλίκι τους. Είναι η λεγόμενη «Συνιδιοκτησία των 11.000 στρεμμάτων του Υμηττού», ζητήματα που καθιστούν περισσότερο ομιχλώδες το πληγωμένο τοπίο.
Χαρακτηριστικό δείγμα γραφής προθέσεων είναι η εξώδικη γνωστοποίηση, διαμαρτυρία και πρόσκληση με επιφύλαξη δικαιωμάτων, που στάλθηκε στη 1/2/2002, από 24 φερόμενους ιδιοκτήτες των 11.000 στρεμμάτων του βουνού προς το Δήμο Γλυφάδας, τον Δασάρχη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και όπου ένα απόσπασμα αναφέρει τα εξής:
«…Λίαν προσφάτως πληροφορηθήκαμε από δημοσίευμα του Τύπου ότι το Υπουργείο Γεωργίας προχωρεί σε προγραμματικές συμβάσεις με Δήμους της Αττικής, εν προκειμένω και με τον Δήμο Γλυφάδας, για τη μελέτη και κατασκευή δημόσιων δασοτεχνικών έργων μεταξύ άλλων και εντός της εδαφικής έκτασης, επιφανείας 11.000 στρεμμάτων περίπου, πλέον ή έλαττον, που βρίσκεται στην περιφέρεια του Δήμου Αττικής, του Δήμου Γλυφάδας – Αττικής και καταλαμβάνει τμήμα της δυτικής κλιτύος του βουνού Υμηττός, από της κορυφογραμμής μέχρι των υπωρειών του.
Πλην όμως, όπως ήδη είναι γνωστό, στα παραπάνω συμβαλλόμενα μέρη, (αυτό προκύπτει άλλωστε και από τις δηλώσεις τους στον Τύπο) η ως άνω εδαφική έκταση, επί της οποίας προγραμματίζονται να γίνουν τα παραπάνω έργα, ετύγχανε ανέκαθεν και τυγχάνει μέχρι και σήμερα, ιδιωτική. Ειδικότερα, είμαστε μαζί με όλους αυτούς προς τους οποίους κοινοποιείται η παρούσα συγκύριοι, συννομείς και από κοινού κάτοχοι της παραπάνω εδαφικής έκτασης, εμβαδού 11.000 στρεμμάτων περίπου, πλέον ή έλαττον, η οποία καταλαμβάνει τμήμα της δυτικής κλιτύος του βουνού Υμηττός – Αττικής, από της κορυφογραμμής μέχρι των υπωρειών αυτού, εντός της περιφέρειας του Δήμου Γλυφάδας – Αττικής…».
Στο σημείο αυτό εδώ βέβαια, πρέπει να αναφέρω τη γνωμοδότηση της συνεδριάσεως της 11ης Δεκεμβρίου 2002 του Μικτού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Υπουργείου Οικονομικών και Γεωργίας, όπου:
«Για τους λόγους αυτούς γνωμοδοτεί ομόφωνα ότι: η έκταση των 28.290 στρεμμάτων (εδώ να αναφέρω ότι αναφέρεται και στις εντός σχεδίου εκτάσεις, περιοχές), όπως αυτά περικλείονται με καφέ διαγράμμιση από τις 27/7/93 τοπογραφικό διάγραμμα των τοπογράφων μηχανικών, το Δημόσιο πρέπει να προβάλλει δικαιώματα κυριότητας και σε κάθε άλλη, πέραν της ανωτέρω έκτασης, που κατέχεται από τους καθολικούς ή ειδικούς διαδόχους του Πύρου Δήμα Καραπάνου, ως δασική, εφ’ όσον ανάγεται κατά τους τίτλους της υπ’ αριθμόν τάδε συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών. Το Δημόσιο διατηρεί την κυριότητά του των επί ως άνω εκτάσεων μέχρι και σήμερα…),
αφού η κυριότητα επί των ως άνω εκτάσεων δεν αποκτήθηκε ποτέ νόμιμα από τρίτους ούτε με χρησικτησία, γιατί οι εκτάσεις καταλήφθηκαν σε χρόνο που δεν χωρούσε χρησικτησία».
Τα συμπεράσματα είναι δικά σας.
Είναι γνωστή σε όλους μας και η περίπτωση του βουνού στη θέση ΑΙΞΩΝΗ μία έκταση 660 στρεμμάτων βουνού, με τιμές εμπορικής αξίας από τις ακριβότερες στην Ελλάδα, όπου τελευταία έχουμε γίνει μάρτυρες ενός από τα μεγαλύτερα πλιάτσικα εμπορευματοποίησης και αγοραπωλησίας δημόσιας γης από μεγαλοκαταπατητές, μεγαλομεσίτες, μεγαλοδικηγόρους, πολιτικούς, συμβολαιογράφους, δημόσιους λειτουργούς. Αυτά για τη δόμηση.
Στους πρόποδες του Υμηττού και στα διοικητικά όρια του Δήμου Γλυφάδας έχουν αναπτυχθεί πολεοδομικές δραστηριότητες και επεμβάσεις, όπως είναι η αυθαίρετη δόμηση, οι οποίες κατά τη διάρκεια των χρόνων έχουν αλλοιώσει την οικολογική διάσταση και φυσιογνωμία του βουνού. Στην εκτός σχεδίου περιοχή, στη Β΄ Ζώνη προστασίας Υμηττού, στο Δήμο της Γλυφάδας, η αυθαίρετη δόμηση έχει αναπτυχθεί με όλα τα αρνητικά της αποτελέσματα και όλες τις αρνητικές της και σοβαρές της συνέπειες, που αφορούν οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, οικιστικούς, πολιτισμικούς, πολιτικούς παραμέτρους και συνέπειες. Συνέπειες στις οποίες μπροστά τους σιωπούν οι περισσότεροι συντελεστές.
Το φαινόμενο της αυθαίρετης δόμησης στις παρυφές του Υμηττού έχει ιστορικές καταβολές εδώ και πολλά χρόνια. Ο Δήμος της Γλυφάδας -και πρέπει σ’ αυτό το σημείο να το τονίσω- ίσως είναι από τους Δήμους εκείνους στη Νότια Αθήνα, όπου συγκεντρώνει το μεγαλύτερο αριθμό αυθαιρέτων κτισμάτων πρώτης κατοικίας, περίπου 400 με 500 νοικοκυριά.
Οι κάτοικοι των αυθαιρέτων κτισμάτων προέρχονται από χαμηλά οικονομικά στρώματα, καταλαμβάνοντας ένα κομμάτι γης στο βουνό ή αγοράζοντας από εμπόρους και μεσίτες, με αδιαφανείς πράξεις, ένα αγροτεμάχιο, προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα της στέγασης. Με κατοικίες, όπου στην πλειονότητά τους δεν καλύπτουν τις στοιχειώδης ανάγκες μιας σύγχρονης κατοικίας. Είναι σημαντικές οι ελλείψεις- και πρέπει να αναφερθούν- σε παροχές, ύδρευση, αποχέτευση, ανυπαρξία κοινωφελών δικτύων υδροδότησης αποχέτευσης, όλα αυτά λοιπόν συνθέτουν ένα τοπίο τρομακτικό.
Παράλληλα, ανθίζει και η πολιτική ψηφοθηρία για μελλοντική ένταξη της περιοχής, δηλαδή του δάσους, στο σχέδιο της πόλης. Μια ακόμη παράμετρος, που πρέπει να τονίσουμε, είναι το γεγονός ότι παράλληλα με την αυθαίρετη δόμηση στον τομέα κατοικία, παρατηρούμε στην εκτός σχεδίου περιοχή του Δήμου Γλυφάδας να αναπτύσσονται στη διάρκεια των χρόνων δραστηριότητες που κακοποιούν το φυσικό περιβάλλον.
Ιδιωτική πρωτοβουλία με καθαρό σκοπό το κέρδος, δημιουργεί και εκμεταλλεύεται μάντρες οικοδομικών υλικών, ταβέρνες σε αμφιθεατρικό επίπεδο, ποιμνιοστάσια, βουστάσια, χοιροστάσια. Η Δημοτική Αρχή φτιάχνει με μπαζώματα γήπεδο ποδοσφαίρου και αθλητικές εγκαταστάσεις, κατασκευάζεται Εκκλησία των Παλαιοημερολογητών. Το Δημόσιο είχε κατασκευάσει κτήρια και δεξαμενές νερού της ΕΥΔΑΠ, επεκτείνει κτιριακά συγκροτήματα της Αεροπορίας και χώρους εναπόθεσης παλαιών πολεμικών υλικών και μηχανημάτων, έχει ενοχοποιηθεί επανειλημμένα η στρατιωτική βάση της Αεροπορίας για αυξημένα κρούσματα καρκίνου στους κατοίκους της γύρω περιοχής, έχουν γίνει συζητήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης και ερωτήσεις στη Βουλή.
Η ΔΕΗ κατασκευάζει στο τέρμα της οδού Ανθέων Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ), κατασκευάζεται κεραία κινητής τηλεφωνίας στην κορυφή του βουνού, ανάμεσα στην Τερψιθέα και στην Αργυρούπολη, πάνω από το νταμάρι του Βλάχου. Αναπτύχθηκε ουσιαστικά μία ολόκληρη πόλη, η πόλη φάντασμα. Μία πόλη εκτός των τειχών με την ανοχή και την υποκρισία της Πολιτείας και όλων των Δημοτικών Αρχών, χωρίς κανένα πολεοδομικό και οικιστικό σχεδιασμό, χωρίς καμία προοπτική, κανένα μέλλον και καμία ελπίδα.
Τα τελευταία χρόνια, ενώ διαπιστώθηκε μία ύφεση στην αυθαίρετη δόμηση κατοικίας και ιδιαίτερα στον οικιστικό θύλακα της περιοχής «Γύρισμα», το τελευταίο διάστημα αρχίζει να παρατηρείται μία εφιαλτική ανάπτυξη περιβαλλοντικών αλλοιώσεων στην προέκταση της οδού Κων/νου Αθανάτου, στις παρυφές του Υμηττού, βουστάσια, χοιροστάσια, χερσώσεις, μπαζώματα, σκουπίδια, εναπόθεση παλαιών αυτοκινήτων, περιφράξεις, συρματοπλέξεις για τη δημιουργία οικοπέδων απαξιώνουν το φυσικό ρόλο του βουνού.
Όμως, πρέπει να δούμε και την άλλη διάσταση του προβλήματος «αυθαίρετα – λαθραία», κατά τη λαϊκή έκφραση, δεν έκτισαν μόνο τα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Η πρακτική αυτή επεκτείνεται και σε άλλες κοινωνικές κατηγορίες κατοίκων, άτομα και ομάδες ατόμων κτίζουν κτίσματα για επιχειρήσεις στην εκτός σχεδίου περιοχή της Τερψιθέας, περιοχή που απαγορεύεται η δόμηση με παραβάσεις της σχετικής πολεοδομικής νομοθεσίας. Περιβαλλοντικά εγκλήματα, που σίγουρα συνδέονται με την κερδοσκοπία και την εκμετάλλευση των τελευταίων ελεύθερων χώρων πρασίνου.
Τις συνέπειες, δυστυχώς, τις γευόμαστε και τις εισπράττουμε όλοι οι πολίτες αυτής της περιοχής, ανεξάρτητα αν είμαστε εντός ή εκτός των τειχών. Παρόλη αυτή την πολεοδομική βέβαια βαρβαρότητα, τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να εμφανίζονται πάλι σενάρια για την κατασκευή της περιφερειακής Υμηττού και στα διοικητικά όρια του Δήμου της Γλυφάδας. Το πιο τρομακτικό όμως σενάριο, βέβαια, είναι οι προθέσεις της Δημοτικής Αρχής, του Δήμου Γλυφάδας, που έχουν επανειλημμένα ακουστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο, θεωρώντας ότι το βουνό είναι ιδιοκτησία τους, θεωρώντας ότι το βουνό είναι το αποχωρητήριό τους, θα μεταφέρουν σε έκταση 300 στρεμμάτων, που θα τους παραχωρήσει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στην στρατιωτική βάση της Αεροπορίας, στην Τερψιθέα, το Νεκροταφείο της πόλης, το γκαράζ των αυτοκινήτων του Δήμου και το Σταθμό Μεταφόρτωσης Σκουπιδιών, που τώρα είναι στην Κάτω Γλυφάδα.
Τελειώνοντας, και δεν θέλω άλλο να σας κουράσω, θέλω να πω, δυστυχώς, η Πολιτεία, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη της ζωής μας, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, θα μείνουν στην ιστορία με το στίγμα της καταστροφής του φυσικού πλούτου, που είναι οι παραλίες, οι θάλασσες και τα βουνά. Θα είναι υπόλογοι για την υποβάθμιση της ζωής εκατομμυρίων κατοίκων αυτού του τόπου.
Σε τελική ανάλυση όμως, ίσως, την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουμε εμείς, οι εργαζόμενοι, οι πολίτες, οι νέοι άνθρωποι. Σε μία πόλη, όπως είναι η Αθήνα, που αναπτύχθηκε με τρομακτικές πολεοδομικές στρεβλώσεις και μοναδικό κριτήριο την αντιπαροχή, δεν έχουμε άλλη ευκαιρία για τη ζωή μας, για τη ζωή των παιδιών μας. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε, να συγκρουστούμε, να υπερασπίσουμε τον κοινό πλούτο, το φυσικό περιβάλλον, τη δημόσια γη, για μας τους ίδιους, αλλά κυρίως για τις επόμενες γενιές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: