Η ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ και Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Τα δάση και το φυσικό περιβάλλον ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν από το ελληνικό κράτος ως αυταξία. Η οικονομική τους αξία και η προσφορά τους στον πρωτογενή τομέα παραγωγής είχε αναγνωριστεί από πολύ νωρίς (αξίζει να αναφέρω ότι η δασική υπηρεσία κατά τη σύσταση του ελληνικού κράτους αποτελούσε υπηρεσία του Υπ. Οικονομικών).

Ωστόσο και η περιβαλλοντική τους αξία αναγνωρίστηκε έγκαιρα πάντα όμως σε συνάρτηση με την διαβίωση του ανθρώπου. Βάσει αυτού, τα δάση και το φυσικό περιβάλλον ήταν πάντα υποτελή των εκάστοτε κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.

Η εκτός σχεδίου δόμηση, για την οποία πολύς λόγος γίνεται τελευταία, επετράπη τη δεκαετία του ’20 όταν το ελληνικό κράτος έπρεπε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στέγασης των προσφύγων που έφερε η Μικρασιατική Καταστροφή.

Μέχρι τη δεκαετία του 60 τα δάση παραχωρούνται σε ακτήμονες είτε ως κλήροι για γεωργική εκμετάλλευση, είτε ως οικόπεδα.

Τη δεκαετία του 70 όπου παρατηρείται έντονη η οικοδομική και τουριστική ανάπτυξη και πλέον είναι έντονη η ανάγκη της παραθεριστικής κατοικίας, τα δάση ρυμοτομούνται για χάρη των διαβόητων Οικοδομικών Συνεταιρισμών.

Σήμερα τα δάση και το φυσικό περιβάλλον υποκλίνονται στις ΑΠΕ και τα μεγάλα οδικά έργα.

Το σύνταγμα του 1975 εισάγει πρώτη φορά διάταξη σχετική με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, το γνωστό σε όλους μας άρθρο 24. Διάταξη πολύ πρωτοποριακή για την εποχή της σύμφωνα με την οποία η προστασία του περιβάλλοντος είναι υποχρέωση του κράτους, ωστόσο τα δάση μπορούν να αλλάξουν προορισμό για λόγους εθνικής οικονομίας και δημοσίου συμφέροντος. Προς επίρρωση όσων έλεγα για την υποτέλεια του περιβάλλοντος στις εκάστοτε οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.

Από την επόμενη κιόλας μέρα της συνταγματικής κατοχύρωσης της προστασία του περιβάλλοντος, με διάφορα νομοθετήματα, το ελληνικό κοινοβούλιο προσπάθησε να μειώνει συνεχώς το βαθμό προστασίας των δασών με αποκορύφωμα την συνταγματική αναθεώρηση του 2001 και του την απόπειρα αναθεώρησης το 2008.

Με τον Ν.998/79 εισήχθη η ψευδεπίγραφη και εντελώς αντιεπιστημονική διάκριση μεταξύ δασών και δασικών εκτάσεων η οποία πλέον αποτελεί διάταξη του Συντάγματος του 2001 και κατά την αναθεωρητική διαδικασία του 2008, είχε προταθεί οι δασικές εκτάσεις να χρησιμοποιηθούν στο χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας.

Η καθ’ύλην αρμόδια κρατική υπηρεσία για την προστασία, ανάπτυξη και διαχείριση των δασών δεν έμεινε αλώβητη όλα αυτά τα χρόνια. Αφού δεν είναι ακόμα δυνατή η αναθεώρηση του συντάγματος, οι κυβερνήσεις υπονομεύουν, απαξιώνουν και αποδυναμώνουν εδώ και 2 δεκαετίες την ίδια τη δασική υπηρεσία. Την δημόσια υπηρεσία που επιτελεί το έργο της προστασίας των δασών κατ’εφαρμογή του αρ. 24 του συντάγματος.

Η δασική υπηρεσία αποδυναμώνεται από προσωπικό, φτάνει να αναφέρω ότι μαζικές προσλήψεις δασοφυλάκων έχουν να γίνουν από το 1992. Χάνει αρμοδιότητες οι οποίες σιγά σιγά ιδιωτικοποιούνται, παράδειγμα οι Φορείς Διαχείρισης των Εθνικών Δρυμών και των προστατευόμενων περιοχών οι οποίοι είναι ΝΠΙΔ και βέβαια όλα αυτά τα χρόνια λοιδορείται όπως λοιδορείται όλος ο δημόσιος τομέας με σκοπό την πλήρη απαξίωσή του καθώς τα μικρά και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην παρούσα φάση δεν χρειάζονται ισχυρό κρατικό μηχανισμό.

Σήμερα η δασική υπηρεσία είναι σκιά του εαυτού της, μια εχθρική προς τους πολίτες υπηρεσία η οποία δεν είναι σε θέση ούτε τα δάση να προστατέψει ούτε στην ανάπτυξη και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος να συνεισφέρει.

ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΥΜΗΤΤΟΥ

Σε αυτό το τοπίο αποδιοργάνωσης έως και διάλυσης, η κυβέρνηση προχώρησε στην ίδρυση ενός νέου δασαρχείου, αυτό του Υμηττού. Πρόκειται για το μικρότερο, από άποψη χωρικής αρμοδιότητας, δασαρχείο της χώρας. Σύμφωνα με το σχετικό ΠΔ, το Δασαρχείο Υμηττού θα έχει μόνο 3 δασοφύλακες και κανέναν δασολόγο πλην του ίδιου του Δασάρχη. Και οι αρμοδιότητές του είναι ψαλιδισμένες. Το τμήμα το δασοτεχνικών έργων, δηλαδή των έργων προστασίας και διαχείρισης του δάσους, δεν έχει την αρμοδιότητα εκτέλεσης των δασοτεχνικών έργων. Δηλαδή το δασαρχείο Υμηττού, σύμφωνα με τη διατύπωση του ΠΔ, δεν θα μπορεί να συντηρήσει τους δασικούς δρόμους, να κάνει καθαρισμούς, να εγκαταστήσει πυροφυλάκια, να κάνει καλλιεργητικές επεμβάσεις. Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί Πράσινου Ταμείου (οι δημόσιοι πόροι του Ειδικού Φορέα Δασών πλέον περνούν στη διαχείριση του από όπου θα χρηματοδοτούνται τόσο δημόσιοι όσο και ιδιωτικοί φορείς) και με την δημιουργία Φορέα Διαχείρισης (ΝΠΙΔ), μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτή η παράλειψη δεν είναι από αβλεψία αλλά σκοπίμως επιχειρείται η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ η δημόσια δασική υπηρεσία θα έχει μόνο αστυνομικό ρόλο, τον οποίο βέβαια δεν θα μπορεί τελικώς να επιτελέσει.

Επί του πιεστηρίου: με την απόφαση του ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής διότισε δασάρχες σε όλα τα δασαρχεία της Αττικής αλλά δεν όρισε Δασάρχη Υμηττού. Η ίδρυση του Δασαρχείου Υμηττού παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.

Ωστόσο οι διοικητικές δομές από μόνες τους δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Πολλοί είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους στη δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, διάφορου από αυτό των Δημόσιων Έργων και στην υπαγωγή της δασικής υπηρεσίας στο νέο υπουργείο. Οι ελπίδες διαψεύστηκαν. Το ζητούμενο πάντα είναι η ασκούμενες πολιτικές.

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ

Σε ό,τι αφορά τους δασικούς χάρτες, το κτηματολόγιο και το δασολόγιο:

Πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι πρόκειται για τρία διαφορετικά αλλά συναρτώμενα μεταξύ τους πράγματα.

Το δασολόγιο αποτυπώνει τα δάση της χώρας, το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, τη διαχειριστική τους κατάσταση και άλλες αμιγώς δασοπονικές πληροφορίες. Η κατάρτιση δασολογίου προβλέπεται ήδη με νόμο το 1979. 30 χρόνια μετά αυτό είναι ακόμα ζητούμενο.

Οι δασικοί χάρτες περιορίζονται μόνο στην αποτύπωση των δασικών οικοσυστημάτων, χωρίς άλλη πληροφορία. Προέκυψαν ως αναγκαιότητα στα πλαίσια σύνταξης του Εθνικού Κτηματολογίου, καθώς το δημόσιο έπρεπε με κάποιον τρόπο να «ανακαλύψει» την περιουσία του.

Στις περισσότερες περιοχές της Αττικής και για το σύνολο του Υμηττού συντάχθηκαν τη δεκαετία του ‘80 από τη δασική υπηρεσία κτηματικοί χάρτες, οι οποίοι αντιμετώπιζαν το θέμα της μορφής χρήσης της γης (δηλαδή αποτύπωναν τα δάση και τις μη δασικές εκτάσεις) και το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτών. Κάτι μεταξύ δασικού χάρτη και δασολογίου δηλαδή. Οι χάρτες αυτοί ουδέποτε κατέστησαν οριστικοί και αμετάκλητοι. Έμειναν στα συρτάρια της δασικής υπηρεσίας. Το μόνο που οριστικοποιήθηκε με νόμο ήταν η αλλαγή της δασικής μορφής εκτάσεων σε μη δασική, κατόπιν δικαστικών αποφάσεων. Δηλαδή ο νομοθέτης αποφεύγει τόσες δεκαετίες να οριστικοποιήσει τα όρια του δάσους αλλά δέχεται τον αποχαρακτηρισμό των δασών από εντελώς αναρμόδια όργανα.

Το εκπονούμενο σήμερα προτζεκτ των δασικών χαρτών περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους Δήμους Βάρης, Βούλας, Γλυφάδας, Αργυρούπολης, Ηλιούπολης, Παπάγου και Κορωπίου. Οι δασικοί χάρτες θα αποδώσουν τους κτηματικούς χάρτες που σας προανέφερα χωρίς καμία διόρθωση. Το ερώτημα είναι αν θα έχουν καλύτερη τύχη, δηλαδή αν θα αναρτηθούν και θα κυρωθούν.

Σήμερα την αρμοδιότητα ανάρτησης την έχει με νόμο που ψηφίστηκε πριν 2 μήνες το ΥΠΕΚΑ, η Κτηματολόγιο ΑΕ. Και μπορεί να την αναθέσει σε ιδιωτικά γραφεία. Κι εδώ παρακολουθούμε το ίδιο έργο της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών. Βέβαια επειδή τα ιδιωτικά γραφεία έχουν τιμολογήσει την εργασία με κάμποσα εκατομμύρια ευρώ, το πρότζεκτ εκτιμώ ότι και πάλι θα ναυαγήσει.

Σε ό,τι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς που διέπει το δάσος του Υμηττού, κατά κύριο λόγο πρόκειται για δημόσιες εκτάσεις. Ακόμα και κάποιες εκτάσεις που το δημόσιο θεωρούσε διακατεχόμενες, με αποφάσεις που ωστόσο δεν είναι ακόμα τελεσίδικες, έχουν αναγνωριστεί ως αμιγώς δημόσιες (πχ Αξωνή Γλυφάδας).

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ

Τέλος, σε ό,τι αφορά τις αναδασώσεις. Ο Υμηττός στο σύνολό του είναι κηρυγμένος αναδασωτέος ήδη από το 1934. Η απόφαση αυτή ουδέποτε ανακλήθηκε και παραμένει ισχυρή. Η απόφαση εκείνη εκδόθηκε με στόχο την περιβαλλοντική και αισθητική αναβάθμιση των ορεινών όγκων του λεκανοπεδίου και σε μεγάλο βαθμό το δάσος του Υμηττού είναι αποτέλεσμα εκείνης της απόφασης, είναι δηλαδή προϊόν εκτεταμένων αναδασώσεων τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Ωστόσο η δασική υπηρεσία κηρύσσει εκ νέου ως αναδασωτέες εκτάσεις που καίγονται ή εκχερσώνονται από καταπατητές, χωρίς όπως είπαμε αυτό να σημαίνει ότι η προγενέστερη απόφαση του 1934 παύει να ισχύει.

Βέβαια, η αναδάσωση μιας καμένης έκτασης, δεν γίνεται όπως πολύς κόσμος νομίζει, μετά από 2-3 μήνες από την πυρκαγιά. Η φύση έχει τους μηχανισμούς της φυσικής αναγέννησης. Τα μεσογειακά οικοσυστήματα είναι «μαθημένα» στη φωτιά και τα δασικά είδη που συναντάμε στα δάση μας έχουν προσαρμοστεί ώστε να μπορούν να αναγεννηθούν. Για παράδειγμα οι αείφυλλοι θάμνοι (πουρνάρια, βελανιδιές, κουτσουπιές κλπ) βλαστάνουν από τον καμένο κορμό μέσα σε 30 μέρες από τη φωτιά. Οι κώνοι των πεύκων ανοίγουν με τις υψηλές θερμοκρασίες κι έτσι γίνεται σπορά με φυσικό τρόπο. Αυτό βέβαια εφόσον στα πεύκα υπάρχουν ώριμα κουκουνάρια, διότι αν το δάσος καίγεται σε λιγότερο από 15-20 χρόνια, τα πεύκα δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Σε κάθε περίπτωση το πρώτο έργο που γίνεται μετά από μία φωτιά είναι η κατασκευή κορμοδεμάτων και κλαδοπλεγμάτων με τη χρήση των καμένων δέντρων, ώστε να αποφευχθεί η διάβρωση. 2-3 χρόνια μετά εξετάζεται από τους επιστήμονες αν υπάρχει φυσική αναγέννηση και σε ποιο βαθμό και τότε αποφασίζεται η τεχνητή αναδάσωση.

Η αγωνία των πολιτών να ξαναγίνει το δάσος, δάσος, πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί με εντελώς λαϊκίστικο τρόπο από τις κυβερνήσεις (εσχάτως και από άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης και τα ΜΜΕ), με τελικό αποτέλεσμα την κατασπατάληση πόρων, την επικοινωνιακή εκμετάλλευση του γεγονότος χωρίς ωστόσο να διασφαλίζεται η επιτυχία της αναδάσωσης. Πολλές φορές δε καταστρέφονται τα νεαρά φυτάρια από την όποια φυσική αναγέννηση (από τους χιλιάδες εθελοντές) ή παρατηρείται να φυτεύονται ξένα προς το οικοσύστημα είδη όπως ευκάλυπτοι και ακακίες καθώς «αυτά είχαμε εύκαιρα, αυτά βάλαμε.»

Πρακτικά όμως, η αρμόδια Δ/νση Αναδασώσεων είναι και αυτή, όπως όλη η δασική υπηρεσία, απαξιωμένη και χωρίς χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιτελέσει στο βαθμό που θα θέλαμε (και που κι η ίδια θα ήθελε) το έργο της.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που μου δώσατε αυτήν την ευκαιρία να σας ενημερώσω για θέματα υπηρεσιακά και τεχνικά. Παρακαλώ να σταθείτε πλάι στην δημόσια δασική υπηρεσία και στους επιστήμονες, να μας εμπιστευτείτε και να είστε μαζί μας στον αγώνα που κάνουμε για προστασία των δασών και του δημόσιου χαρακτήρα τους.

Νατάσα Βαρουχάκη, Δασολόγος

ΗΜΕΡΙΔΑ Δ-Σ-Ε-ΥΜΗΤΤΟΥ 30-1-2011

Advertisements

2 Σχόλια so far »

  1. 2

    «AΝΑΠΛΑΣΕΙΣ» ΠΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ των Αθηνών : in «Post Mortem»

    ΓΟΛΓΟΘΑΣ εως το ΣτΕ & ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΛΗΘΕΙΕΣ.

    Στην ΗΜΙΤΕΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ που μας παρέδωσε το Ελληνικό Κράτος, ως φαίνεται με μια απλή ματιά απαντούμε:

    «Παρεδόθη» καθυστερημένα τουλάχιστον κατά 1+1/2 έτος.

    Αντί για Οικολογικού τύπου Ανάπλαση Πάρκου, είδαμε την κατασκευή – ενταφιασμό συνόλου κυβικών μέτρων όγκου μπετόν 6.000 κ.μ, δηλαδή όγκου μπετόν ισοδύναμου με τον όγκο μπετόν «6» 6όροφων πολυκατοικιών μέσα …………σε δασική έκταση.!!!

    Ο αρχικός προυπολογισμός στις τεράστιες πινακίδες 9,150.000 $ Ευρώ ( το έτος 2006 ) + 400.000 $Ευρώ με το νέο εγκριθέν κονδύλι για αποκατάσταση ΠΟΙΩΝ φθορών ? στην πλ.Πρωτομαγιάς + τις τυχόν αναθεωρήσεις, δεν προσέφερε τίποτα το ουσιώδες στο Πάρκο και τούτο διότι : ανύπαρκτες τουαλέττες, υπαρκτές οι χημικές και αρωματικές, μη αναπλασθέν κτίριο Αλσους – Οικονομίδη, μή αναπλασθέν κτίριο Green Park, ανυπαρξία φύτευσης δένδρων υψηλής οροφής και διάστρωση υγειούς χώματος. Σύμφωνα με τα έγγραφα των πρώην κων. Δασάρχη – Περιφερειάρχη η κεντρική πλατεία πλησίον πρώην περιπτέρου είναι αυθαίρετη !
    { έγγραφα οικ.693/03/04/2009 – 699/07/04/2009 Γενικής Δνσης Περιφέρειας / Δνσης Δασών Αθηνών: Δασάρχης, με θέμα: Απόφαση Κατεδάφισης αυθαίρετων κατασκευών σε δασική αναδασωτέα έκταση }….., H σφράγιση γής εδάφους από μή πορώδη υλικά σε δασική έκταση 1/4 της συνολικής των 235 στρεμμ.του Πάρκου τουλάχιστον 60 στρεμμ.{επιμέτρηση ειδικών επιστημόνων}, παρεμποδίζει ως τούτο γίνεται κατανοητό την διύγρανση και «πνίγει» την διαπνοή του εδάφους, τουτέστιν είναι ολωσδιόλου ΑντιΟικολογική.!!!!!!!!!

    Όλα τούτα σε ευθεία αντίφαση με ότι αναγράφεται στην αναρτηθείσα πινακίδα πλησίον του μνημείου της Αθηνάς και ότι: το Εργον

    της Αναπλάσεως εν έτει Δεκ.2010…………Ολοκληρώθηκε.!!!!!

    ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. !!!!!!!!!
    σχετ.άρθρο ΤΕΕ 2604/18/10/10

    Με βαρύγδουπο τίτλο στην εφημερίδα τα Νέα της Κυψέλης Απρίλιος 2011, αναφέρεται ότι από την Περιφέρεια Αττικής διατίθενται επιπλέον κονδύλια 5,100,000 $ εκατ.ευρώ, ΕΣΠΑ που θα κατευθυνθούν και θα απορροφηθούν για τα έργα στο Αττικό Άλσος και το Πεδίον του Αρεως.

    Αλλά… Αναρωτιόμαστε εφόσον η Ανάπλαση ολοκληρώθηκε σύμφωνα με τα δηλωθέντα και επίσημες ανακοινώσεις στα ΜΜΕ-Blogs – εφημερίδες και σύμφωνα με την ανηρτημένη πινάκιδα, τότε πως δέν ολοκληρώθηκε, ? ;;….. Δεδομένου ότι: τα διατηρητέα κτίρια Αλσος Οικονομίδη ειναι γιαπί – Green Park γιαπί και οχετός – Πλατάνια εστία μόλυνσης λόγω κωνώπων-στάσιμων υδάτων, «τα ύδατα της ΕΥΔΑΠ και ουχι των γεωτρήσεων να οδεύουν στο αποχετευτικό δίκτυο των φρεατίων και στον Σαρωνικό» και ενα μέρος των ήδη τσιμεντοστρωμένων περιφερειακών δρόμων να περιμένει τις παλέτες των μαρμάρων.
    Οι δύο κτιστές τουαλέτες του πάρκου να μην λειτουργούν. Η κεντρική είσοδος της λεωφ.Αλεξάνδρας προς το μνημείο Αθηνάς περιφραγμένη ερμητικά με λαμαρίνες εργοταξιακού τύπου, τις δε βραδυνές ώρες να απαγορεύεται η πρόσβαση. Το Φυτώριο των 8,1/2 στρεμμ. να παραμένει αλάνα και η υποσχεθείσα κομποστοποίηση να παραμένει ως όραμα θερινής νυκτός ( τα χρήματα όμως να έχουν ήδη διατεθεί και ήδη απορροφηθεί !!!!!!). Οι επεμβάσεις στο διαμορφωθέν ξέφωτο λόγω αποψιλώσεων στο χώρο Αλίκη μολονότι παράνομες κατά την άποψη μας, σήμερα για την γύρωθεν βλάστηση είναι καταστροφικές.

    Και κατά ένα μυστηριώδη τρόπο ως εμφαίνεται και απο στοιχεία, κονδύλια απορροφώνται για αναπλάσεις, οι αναπλάθωντες καταλαμβάνουν καλύτερες κυβερνητικές θέσεις π.χ ( η πρώην Υπερνομάρχης αναβαθμίστηκε στη θέση της Γενικής Γραμματέως του Υπ.Τουρισμού, ο δε πρώην δασάρχης του Π.Α κατέλαβε τη θέση του Γραμματέα Δασών στό ΥΠΕΚΑ).

    Επειδή λοιπόν εμείς θεωρούμε ότι μέρος των άνω χρημάτων θα διατεθεί για την αποπεράτωση των δύο διατηρητέων, Αλσος,Οικονομίδη – Green Park και λοιπές αποπερατώσεις, αναρωτιόμαστε τι είδους συντήρηση θα παρασχεθεί στο πολύπαθο αιωνόβιο Πεδίον του Αρεως των ΑΘΗΝΩΝ, αφου απο το άνωθεν δεύτερο κονδύλι, πολύ απλά ελάχιστα ΜΟΝΟΝ ψίχουλα θα απομείνουν, κατά την ταπεινή μας άποψη.

    Εν κατακλείδι μπορούμε να δηλώσουμε ευθαρσώς και απορούντες:
    ………………Γιατί να είμαστε όλοι οι Ελληνες βουτηγμένοι μέσα εκεί…………. που επικαλείται ο κύριος {που ματιάσανε} απο την Τρόικα – ΔΝΤ και γιατί να τα έχουμε φάει όλοι μαζί…. εμείς οι Έλληνες ?;;;;;;;;;;;;;και να απαιτηθούν ….τα τάνκς για να προστατεύσουν τις τράπεζες?!!;;;;;

    Ας ανασκουμπωθούμε σήμερα λοιπόν όλοι εμείς οι ‘Ελληνες και ας δουλέψουμε σκληρά ούτως ώστε να πειθόμεθα «τοις κείνων ρήμασι»!!!!

    ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ

    http://kyameftopedioareos.blogspot.com
    http://polmarkarch.wordpress.com
    http://www.asda.gr/elxproi
    http://expaganus.wordpress.com

    οι κάτοικοι θαμώνες μέλη του Σωματείου Η ΑΘΗΝΑ»


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: