Προσφυγή κατά του νέου Π.Δ. για τον Υμηττό

Κατατέθηκε την Δευτέρα 17 Οκτωβρίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αίτηση ακύρωσης του νέου Προεδρικού Διατάγματος για την Προστασία του Υμηττού (ΦΕΚ 187 Δ’/16.6.2011)

«…κατά το μέρος που παρέχει ελλιπή προστασία στα οικοσυστήματα και ιδίως κατά το μέρος που παρέχει την δυνατότητα περαιτέρω υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος,

επιτρέποντας την κατασκευή και λειτουργία α) εγκαταστάσεων και δικτύων ενέργειας και β) εγκαταστάσεων εκπαίδευσης (δημόσιων και ιδιωτικών) μεγάλης κλίμακας…»

Η προσφυγή στο ΣτΕ υπογράφεται από 20 πολίτες, μέλη της «Διαδημοτικής Επιτροπής για την Διάσωση του Υμηττού» και άλλων συλλογικοτήτων,

επιστήμονες, Δημοτικούς Συμβούλους των Δήμων Αθήνας, Ηλιούπολης και Γλυφάδας καθώς και από μέλη της αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε και του Δ.Σ του ΣΑΔΑΣ.

Σύμφωνα με τους προσφεύγοντες στο ΣτΕ, με το νέο Π.Δ «… ουσιαστικά δίνεται η δυνατότητα χωροθέτησης μέσα στις ζώνες προστασίας του Υμηττού υπερεντατικών χρήσεων ενέργειας

(Κέντρα Υψηλής Τάσης- Κ.Υ.Τ και γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος), οι οποίες βλάπτουν σοβαρά τα οικοσυστήματα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιδιωκόμενη αναγέννησή τους

και νομιμοποιούν εγκαταστάσεις και δραστηριότητες οι οποίες από μακρού λειτουργούν παρανόμως, όπως το Κ.Υ.Τ στα όρια των Δήμων Ηλιούπολης-Αργυρούπολης,

οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης από το Λαύριο κ.ά (Βλ. αποφάσεις ΣτΕ 1672/2005, 1676/2005, 1678/2005)»

Ακόμη, σύμφωνα με τους προσφεύγοντες «…με την δυνατότητα κατασκευής ιδιωτικών και δημόσιων εκπαιδευτικών συγκροτημάτων στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού,

ανατρέπεται η βασική κατεύθυνση του υφιστάμενου και υπό αναθεώρηση Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας «περί συνεκτικής πόλης», ουσιαστικά αναιρείται η χρήση “γεωργική γη”

στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού και προωθούνται φαινόμενα κερδοσκοπίας από πραγματικούς ιδιοκτήτες ή καταπατητές της δημόσιας γης»

Τέλος οι προσφεύγοντες στο ΣτΕ ζητούν , στο νέο Π.Δ «…να αναφέρεται σαφώς ότι απαγορεύεται η κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στις ζώνες προστασίας του Υμηττού,

με βάση το Πρακτικό  67/1998 του Ε’ τμήματος του ΣτE».

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ

ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ

(Αριθμ. Πρωτ.7264/17.10.2011)       

ΚΑΤΑ

Του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ

1.Του Προεδρικού Διατάγματος 187 ΦΕΚ Δ’/16.6.2011, με τίτλο «Καθορισμός μέτρων προστασίας της περιοχής του όρους Υμηττού και των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή- Ιλισίων», κατά το μέρος που παρέχει ελλιπή προστασία στα οικοσυστήματα και ιδίως κατά το μέρος που παρέχει την δυνατότητα περαιτέρω υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος επιτρέποντας την κατασκευή και λειτουργία α) εγκαταστάσεων και δικτύων ενέργειας ( άρθρο 8 παρ 5) και β)εγκαταστάσεων εκπαίδευσης (δημόσιων και ιδιωτικών) μεγάλης κλίμακας (άρθρο 3 παρ.2)

2. Κάθε άλλης συναφούς πράξης ή παράλειψης της Διοίκησης εκδοθείσας συναφώς ή στο πλαίσιο σύνθετης διοικητικής ενέργειας.

Ως προς την προσβολή της άνω πράξεως έχουμε έννομο συμφέρον δεδομένου ότι είμαστε κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας . Θεωρούμε δε, ότι διακυβεύονται κατά τρόπο άμεσο τα οικοσυστήματα του Υμηττoύ λόγω της ελλιπούς προστασίας που τους παρέχει η προσβαλλομένη. Συνεπώς νομίμως ασκούμε το συνταγματικό δικαίωμα μας στο περιβάλλον κατά τη διάταξη άρθρου 24 Σ, παρ 1 και 2.

Την παραπάνω πράξη προσβάλλουμε εμπροθέσμως και ζητούμε την εν μέρει ακύρωση της για τους παρακάτω νομίμους και βάσιμους λόγους.

1 . ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Με τον ν.1515/85 εγκρίθηκε το «Ρυθμιστικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Προστασίας της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας» με σκοπό μεταξύ άλλων και την οριοθέτηση, προστασία και αναβάθμιση των ορεινών όγκων της Αττικής σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2, 3, 4 και 15 του ιδίου νόμου.

Ο Υμηττός είναι ενταγμένος στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων οικοσυστημάτων «Natura 2000» και στην ευρωπαϊκή Οδηγία 79/409.

Με το Π.Δ 544 ΦΕΚ Δ’/31.8/20.10.1978, όπως τροποποιήθηκε με το Π.Δ 167 ΦΕΚ Δ’/17/27.3.1981, καθορίστηκαν τα όρια και οι Ζώνες προστασίας του Υμηττού καθώς και οι επιτρεπόμενες χρήσεις. Ωστόσο, με τον ν.2516/1997, άρθρο 24, «περί ίδρυσης και λειτουργίας βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκαταστάσεων κλπ», αναφέρεται ότι «..επιτρέπεται ηκατασκευή Κέντρου Υπερυψηλής Τάσης Αργυρούπολης (Κ.Υ.Τ) της ΔΕΗ», κατά παράβαση του ισχύοντος προαναφερθέντος Π.Δ 544 ΦΕΚ Δ’/1978. Με τον ίδιο νόμο, επιτρέπεται εντός της Α’ και Β’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού «…η διέλευση των απολύτως απαραίτητων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, η χωροθέτηση των οποίων εγκρίνεται κατά την κείμενη νομοθεσία…»

Όμως, με το Πρακτικό 67/1998 του Ε’ τμήματος του ΣτΕ (άρθρο 2ε), θεωρείται ότι «…η κατασκευή Κ.Υ.Τ της ΔΕΗ εντός της Β΄ Ζώνης προστασίας του Υμηττού και η διέλευσις γραμμών μεταφοράς υψηλής τάσεως» αποτελεί «…χρήσιν ασυμβίβαστον προς την προστασίαν και την αποκατάστασιν της οικολογικής ισορροπίας του Υμηττού…». Ακόμη, στο ίδιο πρακτικό, αναφέρεται σαφώς ότι το άρθρο 24 του ν.2516/1997, με το οποίο χωροθετείται το Κ.Υ.Τ Αργυρούπολης, είναι ανίσχυρο γιατί παραβιάζει «τοπερί προστασίας του περιβάλλοντος άρθρο 24 του Συντάγματος».

Παρ’ όλη την αρνητική γνωμοδότηση του ΣτΕ, με την ΚΥΑ 115950/1998, εγκρίνονται οι Περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή του Κ.Υ.Τ 400/150 ΚVτης ΔΕΗ, εντός της Β’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού, η οποία , αν και ακυρώθηκε με την απόφαση 2275/2000 του ΣτΕ, συνέχισε από το ΥΠΕΧΩΔΕ να θεωρείται έγκυρη και βάσει αυτής εκδόθηκαν παράνομα «Όροι και περιορισμοί δόμησης» (77773/1353/2002) καθώς και άδεια κατασκευής του Κ.Υ.Τ (59365/2002).

Την άνοιξη του 2002 ξεκινούν από την ΔΕΗ εργασίες κατασκευής του Κ.Υ.Τ 400/150ΚV οι οποίες διακόπτονται από τις κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής. Ένα χρόνο αργότερα, εισβάλουν τα ΜΑΤ, αναθεωρείται η παράνομη άδεια που επικαλούνταν η ΔΕΗ, εγκρίνονται νέοι «Όροι και περιορισμοί δόμησης» από το ΥΠΕΧΩΔΕ και νέα ΚΥΑ ( 88547/ 26.11.2002) που αντικαθιστούσε την προηγούμενη , παράνομη ΚΥΑ. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ματαιώνεται η κατασκευή του Κ.Υ.Τ 400/150 ΚV και κατασκευάζεται, χωρίς έγκριση περιβαλλοντικών Όρων, ένα Κ.Υ.Τ 150/20 ΚV καθώς και η εναέρια γραμμή 150 ΚV Λαυρίου –Αργυρούπολης. Παράλληλα, η ΔΕΗ προχώρησε στην κατασκευή εναέριας γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας 400 ΚV από το Κ.Υ.Τ Παλλήνης στο Κ.Υ.Τ Αργυρούπολης, μέσα από την Α’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού, σε περιοχή ενταγμένη στο «Δίκτυο Natura 2000», αναβαθμίζοντας την υφιστάμενη γραμμή των 150 ΚV, ενώ το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αν. Αττικής απέρριψε ομόφωνα την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου που παρουσίασε η ΔΕΗ.

Επισημαίνεται ότι με τον ν. 2947/2001 περί «Ολυμπιακών Έργων υποδομής κλπ» είχαν χωροθετηθεί μια σειρά έργα ηλεκτροδότησης στην Αττική μεταξύ των οποίων το Κ.Υ.Τ 400/150 ΚV καθώς και η εναέρια γραμμή 400KV Λαυρίου-Αργυρούπολης , ενώ στις 27.3.2003, με την απόφαση της 46ης Συνεδρίασης της Διυπουργικής Επιτροπής Συντονισμού Ολυμπιακής προετοιμασίας» (ΔΕΣΟΠ), αποφασίστηκε «η ματαίωση της κατασκευής του Κ.Υ.Τ 400/150 ΚV και η κατασκευή, εντός του προβλεπόμενου αρχικού χώρου, της εγκατάστασης του συστήματος των 150 ΚV όπως έχει ήδηαδειοδοτηθεί» και η «λειτουργία της γραμμής από το Λαύριο στα 150 ΚV», η οποία διέρχεται από την Α’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού και από περιοχή που είναι ενταγμένη στο Δίκτυο «Natura 2000».

Με την απόφαση 1672/2005, η ολομέλεια του ΣτΕ ακυρώνει τελικά και την ΚΥΑ 88041/6.11.2002 , εφ’ όσον «…δεν αιτιολογείται επαρκώς η αναγκαιότης της κατασκευής εις την προστατευόμενην περιοχήν της Β’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού του ως άνω έργου (του επίδικου Κ.Υ.Τ), μη συμβατού κατ’ αρχήν προς την προστασίαν της οικολογικής ισορροπίας του όρους, έχοντος ιδιαιτέραν βαρύτητα διά την Αττικήν, ένθα αι λιταί συμμετρικαί γραμμαί του δημιουργουμένου υπ’ αυτού τοπίου είναι αρρήκτως συνδεδεμέναι με την φυσικήν και πολιτιστικήν ταυτότητα της περιοχής, καθ’ όσον ούτε η χωροθέτησις του έργου διά του άρθρου 24 του νόμου 2517/1997(και μεταγενεστέρως διά του άρθρου 3 του ν.2947/2001), διά διατάξεως δηλαδή μη συναδούσης προς τας διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος περί προστασίας του περιβάλλοντος, δύναται να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα της εν λόγω αποφάσεως, ούτε η μεγάλη έκτασις της Β’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού δύναται να δικαιολογήσει αυτή καθ’ εαυτήν, παραβίασιν της προστασίας της άνευ ετέρου, χωρίς δηλαδή την αναζήτησιν εναλλακτικής λύσεως προς αποφυγήν ή τουλάχιστον περιορισμόν της υποβαθμίσεως και επιδεινώσεως του περιβάλλοντος, αναζήτησιν, ήτις δεν προκύπτει ούτε εκ της προσβαλλόμενης αποφάσεως ούτε εκ των στοιχείων του φακέλου, ότι επεχειρήθη υπό της διοικήσεως. Διά τον λόγον αυτόν, βασίμως δια της υπό κρίσιν αιτήσεως προβαλλόμενον, η προσβαλλόμενη απόφασις είναι ακυρωτέα…»

Εξάλλου, με την απόφαση 1678/2005 της Ολομέλειας του ΣτΕ, ακυρώνεται με το παραπάνω σκεπτικό και η απόφαση 8800/27.2.2003 με την οποία το ΥΠΕΧΩΔΕ καθόρισε όρους και περιορισμούς δόμησης για την ανέγερση του Κ.Υ.Τ 400/150 ΚV Αργυρουπόλεως,

Ακόμη, με την απόφαση 1676/2005της Ολομέλειας του ΣτΕ, ακυρώνεται και η ΚΥΑ 130575/28.1.2003 με την οποία εγκρίθηκαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου της κατασκευής γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας 400 ΚV από το Λαύριο στην Αργυρούπολη. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση αυτή « …Εκ της προσβαλλόμενης ΚΥΑ προκύπτει, περαιτέρω σαφώς ότι η κατά τα ανωτέρω Γραμμή Μεταφοράς… έχει σχεδιασθή και χωροθετηθή με δεδομένην την κατάληξιν αυτής εις το Κέντρον Υπερυψηλής Τάσεως (Κ.Υ.Τ) Αργυρουπόλεως το οποίον εχωροθετήθη ομού μετ’ αυτής… Το εν λόγω Κ.Υ.Τ επετράπη να κατασκευασθή εντός της Β’ Ζώνης προστασίας του όρους Υμηττού, με συνέπειαν την κατά παράβασιν των διατάξεων του άρθρου 24 του Συντάγματος υποβάθμισιν του περιβάλλοντος και την επιδείνωσιν της καταστάσεως αυτού, κριθείσης ειδικώτερον της εγκαταστάσεως του εντός της ως άνω Β’ Ζώνης του όρους Υμηττού ως ασυμβίβαστου προς την προστασίαν της οικολογικής ισορροπίας τούτου… Κατ’ ανάγκην… πρέπει να ακυρωθή και η προσβαλλόμενη ΚΥΑ διά της οποίας ενεκρίθησαν οι περιβαλλοντικοί όροι κατασκευής και λειτουργίας της γραμμής αυτής…»

Ωστόσο , παρ’ όλες τις προαναφερόμενες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ , εξακολουθεί να λειτουργεί στην Α’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού η γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από το Λαύριο στην Αργυρούπολη, καθώς και η γραμμή Παλλήνης- Αργυρούπολης. Ακόμη, στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού, στα όρια των δήμων Ηλιούπολης –Αργυρούπολης λειτουργεί Κ.Υ.Τ 150/20 KV, χωρίς νόμιμη αδειοδότηση, δηλαδή παράνομα και αυθαίρετα.

2.ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Στο προσβαλλόμενο Π.Δ αναφέρεται:

Άρθρο 8 παρ.2 : «..Εντός των Ζωνών Β,Γ,Ε, επιτρέπεται η εκτέλεση των αναγκαίων έργων τεχνικής υποδομής και έργων ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και τηλεφωνίας».

Άρθρο 3 παρ.2: «…Εντός της Β’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού επιτρέπεται… η ανέγερση εκπαιδευτηρίων (δημόσιων και ιδιωτικών)…Ως ελάχιστο όριο για τις χρήσεις εκπαίδευσης ορίζονται τα 40 στρέμματα… Ο μέγιστος συντελεστής δόμησης των γηπέδων ορίζεται σε 0,2 και το ποσοστό κάλυψης σε 15%…».

Εξάλλου, επισημαίνεται ότι στους χάρτες 1:10.000 που συνοδεύουν το προσβαλλόμενο Π.Δ, δεν υπάρχουν τα όρια της εγκεκριμένης περιοχής «Νatura 2000» στον Υμηττό, με συνέπεια να μην είναι σαφές αν κάποια τμήματα και χρήσεις της Β’ Ζώνης περιλαμβάνονται στα όρια της προστατευόμενης περιοχής που εντάσσεται στο δίκτυο «Νatura 2000».

Επίσης επισημαίνεται ότι στο προσβαλλόμενο δεν υπάρχει καμιά αναφορά στην απαγόρευση κατασκευής νέων αυτοκινητόδρομων στις Ζώνες προστασίας του Υμηττού, όπως σαφώς αναφέρει το Πρακτικό 67/1998 του Ε’ τμήματος του ΣτΕ. Αντιθέτως, στο άρθρο 3 παρ.1 της προσβαλλόμενης υπάρχει η ασαφής διατύπωση «…στην Ζώνη Α’ επιτρέπονται μόνο χρήσεις που είναι συμβατές ή κρίνονται απαραίτητες για τις ανάγκες προστασίας της περιοχής», η οποία μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως και να οδηγήσει στην αδειοδότηση κατασκευής νέων μεγάλων αυτοκινητόδρομων ταχείας κυκλοφορίας, τόσο στην Α’ όσο και στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού.

3. ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

1.Οι παραπάνω ρυθμίσεις και παραλείψεις της προσβαλλομένης και ιδίως το άρθρο 8 παρ. 5 και άρθρο 3 παρ. 2 της προσβαλλομένης, αντίκεινται στο άρθρο 24, παρ.1 του Συντάγματος καθώς επιτρέπουν τη μεταβολή των υφιστάμενων χρήσεων του όρους Υμηττού, προς το δυσμενέστερον.

2.Οι παραπάνω ρυθμίσεις και παραλείψεις της προσβαλλομένης, αντίκεινται στους στόχους και τις κατευθύνσεις του ισχύοντος Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, ν.1515/85, εκτελεστικού νόμου του άρθρου 24, παρ.2 του Συντάγματος.

3. Οι παραπάνω ρυθμίσεις και παραλείψεις της προσβαλλόμενης, αποτελούν περιορισμένη προστασία του όρους Υμηττός σε σχέση με το μέχρι πρότινος ισχύον Π.Δ ( ΦΕΚ 544 Δ’/1978)

α) Με το άρθρο 8 παρ.5 της προσβαλλομένης ουσιαστικά δίνεται η δυνατότητα χωροθέτησης μέσα στις Ζώνες προστασίας του Υμηττού υπερεντατικών χρήσεων ενέργειας (Κ.Υ.Τ, γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υπερυψηλής τάσης), οι οποίες βλάπτουν σοβαρά τα οικοσυστήματα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιδιωκόμενη αναγέννηση τους και νομιμοποιούν εγκαταστάσεις και δραστηριότητες οι οποίες από μακρού λειτουργούν παρανόμως όπως το Κέντρο Υψηλής Τάσης στα όρια των Δήμων Ηλιούπολης – Αργυρούπολης, οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης από το Λαύριο κ ά (βλ αποφάσεις ΣτΕ 1672/2005, 1676/2005, 1678/2005)

β) με το άρθρο 3 παρ. 2 της προσβαλλόμενης, δίνεται η δυνατότητα στην Β’ Ζώνη προστασίας του ορεινού όγκου του Υμηττού να κατασκευαστούν, πέραν των δημόσιων εκπαιδευτηρίων που είναι ενταγμένα στο πρόγραμμα του Ο.Σ.Κ, και ιδιωτικά κτιριακά συγκροτήματα εκπαίδευσης μεγάλης κλίμακας, άνω των 8.000 τ.μ έκαστον (ελάχιστη αρτιότητα 40.000τ.μ επί 0,2 Συντελεστής Δόμησης), εφ’ όσον εξαντληθεί ο προβλεπόμενος Σ.Δ, αν και τα γήπεδα που διαθέτουν δεν έχουν ενταχθεί στον Πολεοδομικό Σχεδιασμό (Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια, Πολεοδομικές Μελέτες). Δεδομένου ότι με το προηγούμενο ΠΔ (ΦΕΚ 544 Δ’/1978) δεν προβλέπονταν στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού κτιριακές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης αυτής της κλίμακας, με το προσβαλλόμενο Π.Δ επέρχεται μεταβολή του προηγούμενου καθεστώτος προστασίας επί το δυσμενέστερον, και σαφής υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος του οικοσυστήματος του ορεινού όγκου και της Ζώνης προστασίας του Υμηττού.

Ακόμη, με την δυνατότητα κατασκευής ιδιωτικών συγκροτημάτων στην Β΄ Ζώνη προστασίας του Υμηττού, ανατρέπεται η βασική κατεύθυνση του υφιστάμενου και υπό αναθεώρηση Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας «περί συνεκτικής πόλης», ουσιαστικά αναιρείται η χρήση «γεωργική γη» στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού και προωθούνται φαινόμενα κερδοσκοπίας από πραγματικούς ιδιοκτήτες ή καταπατητές της δημόσιας γης.

Με δεδομένη την απαγόρευση διέλευσης νέων αυτοκινητόδρομων από την προστατευόμενη περιοχή του Υμηττού (βλ. Πρακτικό 67/1998 του Ε’ τμήματος του ΣτΕ) και την ανυπαρξία ενός εγκεκριμένου οδικού δικτύου στο οποίο να έχουν πρόσβαση οι επιτρεπόμενες εντός της Β’ Ζώνης ιδιωτικές και δημόσιες εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, είναι ενδεχόμενο να προκύψουν, πέραν των «Τοπικών Ρυμοτομικών Σχεδίων» και ουσιαστικές επεκτάσεις των εγκεκριμένων Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων των όμορων Δήμων με στόχο την οδική πρόσβαση στα νέα ιδιωτικά εκπαιδευτικά συγκροτήματα, που θα επιφέρουν εν τέλει περιορισμό και υποβάθμιση της προστασίας του Υμηττού.

Επισημαίνεται:

Όπως έχει κριθεί , «οι διατάξεις του ν.1515/1985, οι οποίες προβλέπουν κατευθύνσεις προγράμματα και μέτρα για την αναβάθμιση του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας, δεσμεύουν τη Διοίκηση κατά την άσκηση της κανονιστικής εξουσίας ή τη έκδοση ατομικών πράξεων (πρβλ ΣτΕ 604/2002Ολομ, 2403/1997 Ολομ)…. Τα διατάγματα τα οποία προτείνονται βάσει της ανωτέρω εξουσιοδοτήσεως ( δηλ της παρ 4 του άρθρου 3 του ν.1515/1985) με σκοπό την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ιδίως την οριοθέτηση, προστασία, και αναβάθμιση των ορεινών όγκων της Αττικής και των οικοσυστημάτων τους , πρέπει κατ αρχήν να καταλαμβάνουν το σύνολο της οριοθετούμενης στη μελέτη των αρμοδίων επιστημόνων ως προστατευτέας εκτάσεως, , δεν δύνανται δε να ορίζουν εκτός αν συντρέχει λόγος δημοσίου συμφέροντος που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με άλλο τρόπο , νέες χρήσεις γης ή να καθιστούν επιτρεπτή την αύξηση των υφισταμένων εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων , οι οποίες ως εκ της φύσεως ή της θέσεως των , επιδρούν δυσμενώς στα ευπαθή οικοσυστήματα των ορεινών όγκων και άγουν σε ανατροπή της φυσικής τους ισορροπίας».

4. Οι παραπάνω ρυθμίσεις και παραλείψεις της προσβαλλομένης και ιδίως το άρθρο 8, παρ. 5 αντίκεινται στην Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ για την προστασία των οικοτόπων.

Το σύνολο σχεδόν του ορεινού όγκου του Υμηττού. έχει ενταχθεί στο δίκτυο «Natura 2000″. Με την οδηγία 92/43, η οποία έχει ενσωματωθεί στην Ελληνική νομοθεσία με την ΚΥΑ 33318/28.12.1998 (ΦΕΚ 1289 Β’/28.12.1998), συνίσταται ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο ειδικών ζωνών επονομαζόμενο «Natura 2000″. Η οδηγία 92/43 προωθεί την προστασία των περιοχών που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο. Επισημαίνουμε ότι η Ευρωπαϊκή νομοθεσία υπερισχύει των εθνικών διατάξεων.

Επειδή η υπό κρίση αίτηση ακυρώσεως της άνω προσβαλλομένης πράξεως είναι παραδεκτή, νόμιμη, βάσιμη και αληθινή , ασκείται δε νομίμως και εμπροθέσμως πρέπει να γίνει δεκτή καθ όλο το περιεχόμενο και αιτητικό της.

Επειδή έχουμε το απαιτούμενο έννομο συμφέρον για την άσκηση της , σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτιθέμενα.

Επειδή το Δικαστήριο σας είναι αρμόδιο καθ’ ύλην και κατά τόπον να επιληφθεί της εκδικάσεως της υπό κρίση αιτήσεως,

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Και όσους ακόμη παραδεκτώς θα προσθέσουμε

ΖΗΤΟΥΜΕ

  • Να γίνει δεκτή η παρούσα αίτηση ακυρώσεως.

  • Να ακυρωθεί η άνω προσβαλλομένη πράξη κατά το μέρος που παρέχει ελλιπή προστασία στο όρος Υμηττός καθώς και κάθε συναφής και συνεφελκομένη προς αυτήν πράξη ή παράλειψη. Ειδικότερα να ακυρωθεί:

α) το άρθρο 8 παρ.2 της προσβαλλόμενης, όσον αφορά την δυνατότητα εγκαταστάσεων υποδομών ενέργειας στις Ζώνες προστασίας του Υμηττού και να εφαρμοστούν οι αποφάσεις 1672/2005, 1676/2005 και 1678/2005 του ΣτΕ

β) το άρθρο 3 παρ.2 της προσβαλλόμενης όσον αφορά την δυνατότητα κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων εκπαίδευσης στην Β’ Ζώνη προστασίας του Υμηττού.

  • Να απαιτηθεί να περιληφθούν στους χάρτες 1:10.000 που συνοδεύουν την προσβαλλόμενη, τα όρια της περιοχής που είναι ενταγμένη στο δίκτυο «Νatura 2000».

  • Να αναδιατυπωθεί η παράγραφος 1 του άρθρου 3 και να αναφέρεται σαφώς ότι απαγορεύεται η κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στις ζώνες προστασίας του Υμηττού, με βάση το Πρακτικό 67/1998 του Ε’ τμήματος του ΣτΕ.

  • Να επιβληθεί σε βάρος των αντιδίκων η δικαστική δαπάνη

Αθήνα, 14.10.2011

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος

Κώστας Διάκος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: